Πέμπτη 7 Μαρτίου 2019

" Το Κάτι άλλο"

Ένα βιβλίο για τη διαφορετικότητα είναι το "Κάτι άλλο" της Κάθριν Κέιβ.

Αυτό που με προβλημάτισε... είναι πως δεν δόθηκε ως λύση η ένταξη του ήρωα στην ομάδα αλλά απομονώθηκε με "διαφορετικούς" εκτός αυτής...

θεματολογία: "διαφορετικότητα - διακρίσεις".

Περιγραφή: ένα διαφορετικό - ασυνήθιστο πλάσμα

έχει την ανάγκη του για αποδοχή, αγάπη και φιλία.

Έχει βραβευτεί από την Ουνέσκο με το βραβείο "Unesco Prize for Children's and Young People's Literature in the Service of Tolerance".

#############

Έφτιαξα ένα βίντεο ώστε να ακούσουμε την ιστορία:

Το είδαμε:

Το Κάτι Άλλο from elenalaz

Η Τζένη Κουτσοδημητροπούλου μας διαβάζει ένα απόσπασμα από αγαπημένο της παιδικό βιβλίο στα πλαίσια της Καμπάνιας του Δικτύου "Από το ράφι της βιβλιοθήκης μας και της καρδιάς μας.."

1. Μία ιδέα είναι να σταματήσουμε την ιστορία την ώρα που χτυπά η πόρτα και να αφήσουμε τους μαθητές μας να δώσουν μία δικιά τους συνέχεια με ένα δικό τους τέλος.

2.Μία ωραία ιδέα είναι και αυτή που διάβασα στην ιστορία μιας θεατρικής παράστασης:

https://blogs.sch.gr/2nipchalastr/2016/01/15/%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%86%CE%AF%CE%BB%CE%BF%CF%82/

(εδώ έχουμε ένταξη των πρωταγωνιστών στην ομάδα)

Υπάρχουν έτοιμα φύλλα εργασίας & ιδέες στις σελίδες:

Πυθαγόρειο Νηπιαγωγείο:

Πρώτα ο δάσκαλος:

http://protaodaskalos.blogspot.com/2015/11/blog-post.html

Η κυρία Αταξία:

http://hkuriaataxia.blogspot.com/2015/05/blog-post_28.html?m=1

Πάω Νηπιαγωγείο:

https://kxliopanoy.wordpress.com/2016/12/02/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%AC%CF%84%CE%B9-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF/

Ένα πολύ ενδιαφέρον σχέδιο δράσης είναι αυτό που βρήκα από το:

Ανοικτά Ακαδημαϊκά Μαθήματα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

περισσότερα εδώ !

Σχόλια που διάβασα...

"Αυτό που μου άρεσε στο συγκεκριμένο βιβλίο, πέραν της πολύ χαριτωμένης εικονογράφησης που καταφέρνει να αποτυπώσει τα συναισθήματα των χαρακτήρων, ήταν η χαρακτηριστική φράση "Δεν ανήκεις εδώ. Δεν είσαι σαν και εμάς. Είσαι κάτι άλλο".

Μια φράση που χρησιμοποιεί η κοινωνία της ιστορίας για να ανακοινώσει στον κεντρικό ήρωα το λόγο περιθωριοποίησης του και την οποία αξίζει να συζητήσουμε με τους μαθητές και να καταγράψουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα που μας δημιουργεί..

Ακόμη, το βιβλίο περιγράφει τη συμπεριφορά του κεντρικού ήρωα σε σχέση με ένα άλλο διαφορετικό πλάσμα για να θίξει το θέμα της διάκρισης από μία διαφορετική οπτική γωνία.

Το τέλος της ιστορίας περιλαμβάνει μια μικρή έκπληξη αλλά και ένα προβληματισμό ως προς το θέμα της περιθωριοποίησης. Το βασικό μήνυμα παραμένει ότι πρέπει να έχουμε ανοιχτό το μυαλό μας αλλά και την καρδιά μας για όλους.

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας."

Η κυρία Αταξία

Περιμένω και τις δικές σας προτάσεις!

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2019

Καβάφης

Ο «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ» ΠΟΙΗΤΗΣ

Γεννημένος στις 29 Απριλίου 1863 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου πέθανε την ίδια ημέρα το 1933, ο Κωνσταντίνος Καβάφης είναι ο κορυφαίος ποιητής της περιφέρειας, που γράφει ελληνική ποίηση μακριά από τον ελλαδικό χώρο. Το σώμα των ποιημάτων του περιλαμβάνει τα 154 του καβαφικού κανόνα -τα λεγόμενα «Αναγνωρισμένα»-, τα 37 «Αποκηρυγμένα», τα περισσότερα νεανικά, σε ρομαντική καθαρεύουσα, τα 75 «Κρυμμένα» που βρέθηκαν τελειωμένα στα χαρτιά του, καθώς και τα 30 «Ατελή». Στα ποιήματά του συχνά πρωταγωνιστούν γνωστά ιστορικά πρόσωπα ή γεννήματα της φαντασίας του ποιητή με συχνές αναφορές σε γνωστές ή λιγότερο γνωστές πτυχές των ομηρικών, ελληνιστικών και βυζαντινών χρόνων. Σήμερα η ποίησή του αποτελεί έναν διακριτό πόλο στην ελληνική λογοτεχνία, ενώ καταλαμβάνει εξέχουσα θέση στην παγκόσμια γραμματεία

«ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ. ΠΡΟΣΟΧΗ, ΟΧΙ ΕΛΛΗΝ, ΟΥΤΕ ΕΛΛΗΝΙΖΩΝ, ΑΛΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ»

Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

https://www.onassis.org/el/people/c-p-cavafy

ΙΘΑΚΗ

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,

να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,

τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,

αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή

συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,

αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,

αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.

Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι

που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά

θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·

να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,

και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,

σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,

και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,

όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·

σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,

να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.

Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.

Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.

Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·

και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,

πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,

μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.

Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.

Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.

Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,

ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2019

Το έθιμο της κυρά Σαρακοστής

Το έθιμο της κυρά-Σαρακοστής είναι από τα παλιότερα έθιμα που σχετίζονται με τη γιορτή του Πάσχα, σήμερα όμως λίγο πολύ ξεχασμένο. Χρησίμευε πάντα ως ημερολόγιο για να μετράμε τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθώς η κυρά-Σαρακοστή έχει 7 πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της περιόδου της Σαρακοστής.

Πρόκειται για ένα έθιμο που τείνει στις ημέρες μας να εκλείψει, ενώ παλαιότερα το συναντούσαμε σε όλο τον ελλαδικό χώρο με διάφορες παραλλαγές και χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής.

Η κυρά-Σαρακοστή, στις περισσότερες περιοχές, ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά, που απεικόνιζε μια γυναίκα, που έμοιαζε με καλόγρια, με 7 πόδια, σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται, ένα σταυρό γιατί πήγαινε στην εκκλησία και χωρίς στόμα γιατί νηστεύει. Στο τέλος κάθε εβδομάδας, αρχής γενομένης από το Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα, της έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο. Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή καρύδι (περιοχή της Χίου), το οποίο τοποθετούσαν μαζί με άλλα. Όποιος το έβρισκε θεωρούνταν τυχερός και γουρλής. Σε κάποιες περιοχές, το έβδομο πόδι το τοποθετούσαν μες στο ψωμί της Ανάστασης και όποιος το έβρισκε του έφερνε γούρι.

Έφτιαξα ένα πατρόν όπου στην ποδιά της η κυρά-Σαρακοστή έχει ένα βιβλιαράκι με όσα πρέπει να ξέρουμε. Από πάνω κολλάμε την ποδιά της και τέλος το σώμα της έτσι ώστε τα χέρια να κρατούν κλειστό το βιβλιαράκι.

https://drive.google.com/file/d/1tS1VZXXZ769GucNL8vKMYWAKgzPvhU-N/view?usp=sharing

Γυμναζόμαστε!!!!!

Βάζουμε το βίντεο, ακολουθούμε τις οδηγίες και με το καπέλο μας παρέα γυμναζόμαστε!

Οδηγίες που έγραψα σαν ποιηματάκι για να μάθουν ευκολότερα τα παιδιά!

Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2019

Κυριακή του Ασώτου

Τα κόβουμε και τα κολλάμε το ένα πίσω από το άλλο διπλωμένα. Τέλος, κολλάμε την πόρτα σαν εξώφυλλο.

https://drive.google.com/file/d/1hE5ZjCfvEqP5bUhxb7ZJqZ_gwC8tcIj0/view?usp=sharing

«Υπήρχε κάποιος πατέρας που είχε δυο γιους. Ο δεύτερος, κάποια στιγμή, ζήτησε το μερίδιο της κληρονομιάς του και έφυγε σε μακρινές χώρες, όπου σπατάλησε την περιουσία του σε ασωτίες. Τα χρήματα κάποτε τελείωσαν και στην περιοχή έπεσε μέγας λιμός. Αναγκάστηκε να γίνει χοιροβοσκός και να προσπαθεί να χορτάσει από τις βρωμερές και ευτελείς τροφές των χοίρων. Μέσα στη δίνη του θυμήθηκε την αρχοντική ζωή στο πατρικό σπίτι. Θυμήθηκε πως ακόμα και οι δούλοι του πατέρα του ζούσαν ασύγκριτα καλλίτερη ζωή από τη δική του. Τότε πήρε τη μεγάλη απόφαση να γυρίσει στο σπίτι του και να ζητήσει από τον πατέρα του να τον συγχωρήσει και να τον προσλάβει ως δούλο του. Όμως ο στοργικός πατέρας του τον δέχτηκε ως γιο του και τον περιποιήθηκε δεόντως, παρά τις διαμαρτυρίες του μεγάλου γιου του, διότι «νεκρός ην και ανέζησε, και απολωλώς ήν και ευρέθη».

Η παραβολή είναι ανεξάντλητη σε νοήματα, αφού, όπως λέγεται, ολόκληρο το έργο της Θείας Οικονομίας ευρίσκεται μέσα σ' αυτή. Το βαθύτερο νόημα της παραβολής είναι τετραπλό:
α. Η απελπιστική κατάσταση στην οποία φθάνει ο αμαρτωλός.
β. Η ανάγκη μετανοίας και τα σωτήρια αποτελέσματα της.
γ. Το μέγεθος της θείας Ευσπλαχνίας στην οποία μπορούν να στηρίζονται και οι πλέον αμαρτωλοί, ώστε να μη φθάνουν ποτέ στην απελπισία. Κανένα αμάρτημα, όσο μεγάλο κι αν θεωρείται, δεν μπορεί να υπερνικήσει τη φιλάνθρωπη γνώμη του Θεού και
δ. Η αποφυγή του αισθήματος της αυτάρκειας του δικαιωμένου, όπως θεωρούσε τον εαυτό του ο πρεσβύτερος υιός.

Εάν λοιπόν συναισθανθούμε την πραγματική πνευματική μας κατάσταση και με ειλικρίνεια ομολογήσουμε τα λάθη μας και την κατασπατάληση των ταλάντων πού μας χάρισε ο Θεός, θα καταλάβουμε ότι αυτή την Κυριακή όλοι μας εορτάζουμε και όλοι, κατά κάποιο τρόπο, είμαστε άσωτοι υιοί, απομακρυνθέντες από τον «Οίκον του Ουρανίου Πατρός μας».