Το κείμενο μιλά για την κάθε χρονιά των παιδιών στο σχολείο!
Θα το ανεβάσω σε κείμενο ώστε να μπορεί κανείς να αλλάξει τη λέξη δασκάλα ή τη λέξη δάσκαλος ανάλογα με το ποιον ή ποια είχαν οι μαθητές στην αντίστοιχη τάξη!
Στο τέλος επίσης μπορούμε να προσθέσουμε το όνομά μας!
Στίχοι που επαναλαμβάνονται: " Δεν άφησε ούτε φύκι...δεν άφησα ούτε φύκι"
Με τον τρόπο αυτό ο ποιητής μας δείχνει πρώτα το κακό που προκαλεί η φάλαινα και ύστερα τη μεταμέλειά της: " κι άνοιξε το στόμα....και της θάλασσας τ' αλογατάκια" επαναφέροντας έτσι το θαλάσσιο περιβάλλον στην αρχική του κατάσταση.
Βέβαια η φάλαινα συμβολίζει τον άνθρωπο και τη δική του: λαιμαργία-απληστία-βουλιμία και τις προσπάθειές του κατοπινά να επανορθώσει το κακό που έκανε στο φυσικό του περιβάλλον.
Φράσεις όπως αυτή παρακάτω είναι ενδεικτικές: "Η αλόγιστη εκμετάλλευση φυσικών πόρων" αλλά και η σημασία λέξεων όπως αυτή παρακάτω: "απληστία = για το εφήμερο (προσωρινό) κέρδος".
Τα παραπάνω είναι χαρακτηριστικά του σύγχρονου ανθρώπου που θέλει να επιβάλλεται στη φύση και να ικανοποιεί εγωιστικά τις δικές του ανάγκες.
